وبلاگستان فارسی ماه پر از فراز و نشیبی را از سر گذارنده است. در یکی از نقاط اوج این ماه، وبلاگ پر مخاطب و مشهور زهرا اچ بی هدف هک قرار گرفت. هکی که با گذاشتن پستی در این وبلاگ از سوی آقا یا خانم هکر (بر عدم مشخص بودن جنسیت تاکید دارم چرا که هکر سعی کرده بود خود را پسری جلوه دهد که می خواهد از زهرا خواستگاری کند اما این چیزی بود که سعی کرده بود از شخصیت خودش نشان بدهد و ممکن است واقعی نباشد) آشکار شد و ماجراهای بعدی را به دنبال داشت.

….

در نقطه اوج دیگری، کمانگیر که او هم وبلاگ پر مخاطب و مشهوری را مدیریت می کند، به قرار دادن کلمات فریبنده موتورهای جستجو در بخش ناپیدای وبلاگش متهم شد که به سرعت تبدیل به قضیه هک وبلاگ او شد. به گفته آرش و تنی چند از دیگر وبلاگ نویسان که دستی بر کارهای فنی دارند، این نوع شایعی از هک بوده است اما عده ای دیگر می گویند که مدتهاست وبلاگ کمانگیر به این مساله دچار بوده است که با ترکیب این دو گفت می توان گفت مدتهاست وبلاگ آرش کمانگیر هک شده است اما الان این هک به علت کنجکاوی یک کاربر آشکار شده است.

اما چرا یکی از این هک ها، هک بدی بود و دیگری هکی خوب که در آن هکر طرفدار هم پیدا کرد؟ پاسخ این سوال در متن قضیه نهفته نیست بلکه این بار حاشیه ها را باید جست!

(ادامه…)

این روزها بازار هک کردن و هک شدن داغ است. از یک سو گروهی  که خودش را “ارتش سایبری ایران” نامیده است، سایت های مخالف را پایین می آورد تا هم قدرت نمایی کرده باشد و هم اطلاعات حساس را به چنگ بیاورد و از سوی دیگر جریان هک فکری نیز به آهستگی ولی با پیوستگی جریان دارد. بررسی موارد این گونه هک های فیزیکی و فکری، کاری است که نیاز به اطلاعات کامل و وصل بودن به سرمنشاء اطلاعات در دستگاه های اطلاعاتی دارد و طبیعتا از توان من بیرون است اما به عنوان یک ناظر خارجی علاقمند به این گونه مباحث، یک بررسی اجمالی نیز می توان انجام داد. کاری که انجام داده ام و نتایج جالبی هم داده است.
(ادامه…)

این روزهایی که بالاترین هک شده است ـ و البته ترتیب هک و شکل آن و بحث های بعد از آن کاملا و به طور شفاف مشخص نیست ـ عده ای قلیل که بعضا از دوستان نیز هستند، خوشحالی می کنند و عده ای کثیر ناراحتند، اما چرا آنها خوشحالند؟ (ادامه…)