«گروه فرارسی دیجیتال» (به انگلیسی: Digital Outreach Team) یک نهاد وابسته به وزارت امور خارجه آمریکا است که به درج دیدگاه‌های دولت ایالات متحده آمریکا بر روی شبکهٔ اینترنت به زبان‌های گوناگون می‌پردازد. هدف این گروه ایجاد ارتباط با مردم کشورهایی همانند ایران است و داشتن یک گفتگوی بی پرده که پاسخ دادن به پرسش‌های آن‌ها دربارهٔ ی سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا می‌باشد.

اما ارتباط من وبلاگنویس با این گروه چیست؟

سابقه آشنایی من با این گروه به زمانی بر می گردد که در سایت بالاترین، متوجه حضور هدفمند کاربری با هدف دفاع از سیاست های آمریکا شدم. گفتگو با صاحبان این حساب کاربری در بالاترین، به نوشتن پستی در وبلاگ با عنوان ایران و آمریکا، رابطه از کجا شروع شد، منجر شد. بعد از این پست بود که با آدم های پشت این حساب کاربری که در واقع بخشی از کارمندان وزارت خارجه آمریکا به حساب می آمدند، دوست شدم.

دوستی با اعضای گروه فرارستی دیجیتال در شبکه های اجتماعی دیگر هم ادامه یافت. مثلا این کامنت در فرندفید را ببینید. توضیح لازم هم اینکه این کامنت را از کش گوگل گیر آورده ام:

اما امروز یعنی امشب، این دوستی در یکی از شبکه های اجتماعی به علت کم آوردن کاربری که پشت اکانت این گروه در فرندفید نشسته بود، تمام شد! یعنی گروه فرارستی دیجیتال وزارت خارجه آمریکا رسما از ادامه بث و گفتگو سر باز زد و من و جمعی دیگر را بلاک کرد. این یعنی دیگر ما نمی توانیم زیر نوشته های این گروه در فرندفید اظهار نظر کنیم یا صحبتی مخالف یا موافق منافع آمریکا انجام بدهیم.

اما چرا گروه فرارسی دیجیتال وزارت خارجه آمریکا به چنین جایی رسید؟

نخستین دلیل چنین برخوردی به نظر من شکست این گروه در فعالیت ها و رسیدن به اهدافی از پیش تعیین شده نهفته است. این گروه که با هدف ارائه چهره ای مناسب از فعالیت های وزارت خارجه آمریکا و برقراری ارتباط میان دستگاه دیپلماسی آمریکا و کاربران ایرانی در فضای مجازی فعالیت می کند، نتوانسته بر این کاربران تاثیر خاصی داشته باشد. به نظرم اعضای میانی این گروه و نه تصمیم گیران آن به این نتیجه رسیده اند که بهتر است کاربرانی که با حفظ منطق بحث و ادب گفتگو، با سیاست های این گروه به مقابله بر می خیزند، برای مدتی از بحث ها حذف شوند تا این گروه بتواند تاثیر خوبی داشته باشد.

دلیل دوم حذف امثال من، نگرانی این گروه از گزارش های آخر ماه یا هفتگی ای است که احتمالا به روسای آمریکای خودشان ارائه می دهند. به گمان روسای آمریکایی اشان از پاسخ گویی مدام کاربران مخالف دیدگاه های وزارت خارجه به تنگ آمده اند و با همان عجله و کم حوصلگی خاص آمریکایی ها دستور داده اند که هر طور شده جواب های مناسبی به امثال ما داده شود. اما اعضای ایرانی گروه از چنین جواب دادنی ناتوان هستند و اصولا مگر وزارت خارجه آمریکا چقدر حقوق می دهد و اصلا چرا یک نیروی حقوق بگیر باید با کسانی که داوطلبانه در فضای مجازی فعالیت می کنند، در بحث پیروز شود؟

دلیل سوم شاید ناشی از کم حوصلگی آنی باشد. چه بسا کارمندی که در این ساعات پشت اکانت کاربری وزارت خارجه آمریکا نشسته است، حوصله اش از دست من سر رفته است و دوست ندارد روزهای آخر هفته را یک جوان ایرانی خراب کند که اصلا چیزی از مافوق های او نمی داند و نمی داند که ارائه گزارش مثبت چه امر مفهم  و حیاتی ای است!

به هر صورت از همین جا خدمت سرکار خانم هیلاری کلینتون، وزیر محترم امور خارجه ایالات متحده آمریکا سلام عرض می کنم و به عرض ایشان می رسانم که: گروه فرارسی دیجیتالتان کم آورده است خانم وزیر!

—

در همین رابطه بخوانید: فرار از پاسخ گویی به شیوه انسداد دسترسی

شان نزول این پادکست هم به این قرار است که شمال رفته بودیم و یکی دیگر از بر و بچه های فرند فید هم با ما بود و صد البته همسر محترم بنده و همسر محترم آن دوست فرندفیدی هم بودند و البته سحر خانم که خودشان هم عضو هستند.

جاده ای هست که از عباس آباد می گذرد و به دو راهی مرزن آباد می رسد و البته در این میان از کلاردشت هم عبور می کند، این جاده را می آمدیم تا به امامزاده سیدعلی رسیدیم!

این شما و این هم پادکست من: آی تی نویسی در جنگل! kheyzaran_poadcasst_01

[display_podcast]