طرحی که سردار رادان به عنوان عامل اجرای آن شهرت پیدا کرد، یکی از طرح هایی بود که در روی کاغذ خوب به نظر می آیند. مگر نه این است که ارزش های اسلام به عنوان ارزش های رسمی جامعه ما باید رعایت شوند، پس چرا به کسانی که این ارزش ها را در پوشش رعایت نمی کنند، تذکر ندهیم؟

البته جای سوال وجود دارد که آیا اقدام به ترویج درست های ارزش های اسلامی کرده ایم که حالا کسانی که آن را رعایت نمی کنند، تذکر بگیرند؟آیا اساسا بهتر نبود رعایت کنندگان این ارزش ها را تشویق می کردیم و در واقع اقدام ایجابی انجام بدهیم نه سلبی؟

این سوالات وجود دارد اما به هر حال طرحی که در روی کاغذ از دیدگاهی خوب به نظر می آمد، برای اجرا به ضابطان رسمی یعنی نیروی انتظامی سپرده شد که البته همین استفاده از ضابطان رسمی هم جای تقدیر دارد چرا که در گذشته بسیج را از وظایف اصلی اش دور می کردند و به چنین کارهایی می گماشتند. نیروی انتظامی هم سلسه مراتبی دارد و در اینجاست که پای سردار رادان به میان آمد.

همین جا بگویم که در میان کسانی که حفظ ارزش های اسلامی برایشان اهمیت دارد و بنده هم یکی از انها هستم، این عقیده وجود دارد که اگر ما در مقابل بی توجهی و عدم رعایت ارام و گام به گامی که در نوع پوشش بانوان و اقایان وجود دارد، کوتاه بیاییم، مدتی دیگر فرقی بین ما و دیگر کشورهایی که ارزش های اسلامی را به عنوان ارزش های رسمی خودشان اعلام کرده اند، وجود نخواهد داشت. البته اعتقاد شخصی من این است که اگر چه رعایت ارزش های اسلامی در پوشش اهمیت زیادی دارد اما نوع تذکر و نظارت بر این رعایت نیز نباید ارزش های دیگری را زیر سوال ببرد و خلاصه حفظ حجاب نباید اصل اسلام را دچار خدشه کند.

سردار رادان و همکارانش این بار در مواجهه با کاری قرار گرفتند که در اصل برای آن آموزش ندیده بودند. نیروی انتظامی چیزی به نام برخورد نرم ندارد و نخواهد داشت. در نیروی انتظامی یا پلیس، فرمان شخص یونیفرم پوش باید رعایت شود، حال هر کسی که می خواهی باشی، مگر اینکه درجه تو از فرمان دهنده بالاتر باشد. در واقع نیروی انتظامی تذکر می دهد و اگر تذکرش که قاعدتا باید لسانی باشد، با بی توجهی یا عدم توجه فوری روبرو شود، آن وقت رویه خشن پلیس آشکار می شود و برخوردهایی که برای آن آموزش دیده است به اجرا در می آید.

بماند که خیلی ها از این سردرگمی نیروی انتظامی در ماه های اول سواستفاده کردند و گریبان ها چاک دادند و سوژه های خوبی برای رسانه های بیگانه و حلقه های منتقد وبلاگستان و صد البته عناصری که میان این حلقه ها و رسانه های بیگانه واسطه گری می کنند، فراهم کردند. ماجرای فیلم میدان هفت تیر از این جنس بود که البته نیروی انتظامی سعی کرد نیروهایش را آموزش بدهد.

به هر حال از اساس اشتباه کردند و کاری که با نرمش باید حل شود، به دست فرمانده هان یعنی کسانی که فرمان می دهند، سپردند. برای ما البته سردار رادان نماد این طرح بود اما این که این طرح در کجا مطرح شد و حلقه تصمیم گیری شامل چه کسانی بوده اند را نمی دانم. سردار رادان که حالا دیگر ترفیع هم گرفته اما حتی با معیارهای نیرو (یعنی نیروی انتظامی) نیز نتوانست به خوبی از عهده اجرای این طرح برآید. البته من دسترسی ای به اسناد نیروی انتظامی نداشته و ندارم اما می توانم حدس بزنم که چه معیارهایی برای تحقق حداکثری طرح امنیت اجتماعی در ذهن طراحان آن مد نظر است.

وقتی یکی از اساتید برجسته حوزه از مدرسه مروی تا ایستگاه مترو پیاده می آید و می گوید که خیابان ها افتضاح شده اند، و این استاد خود مسوولیتی در قوه قضائیه دارد، می توان فهمید که این طرح حتی در محله های قدیمی و نسبتا مذهبی تهران هم جواب نداده است.

سردار رادان اما یک کار دیگر هم کرد که این مختص به خود او بود. او در مصاحبه با رسانه ها چهره ای منطقی و خوب از خود نشان داد که نشان از سابقه برخورد او با رسانه ها دارد، البته بماند که رسانه ها همان اول کار فهمیدند که نمی توان با این سردار طور دیگری صحبت کرد و اگر چنین کاری را حتی با چراغ سبز ضرغامی هم انجام بدهند، باز هم دچار مشکل خواهند شد. اما چیزی که توجه من را درباره رادان جلب کرد و البته این توجه خانوادگی بود، نوع استدلال های به کار رفته ایشان است. او انواع استدلال های فقهی و حقوقی را به هم آمیخت تا به طرح امنیت اجتماعی رنگ حقوقی و فقهی بدهد، کاری که ای کاش نمی کرد و حقوقدانان و فقها را دچار مشکل نمی کرد. اگر همین الان البته از سردار رادان بپرسیم مصادیق امروزی تبرج با اتکا بر معنای فقهی ان چیست، شاید جواب نیمه درستی بشنویم چرا که حتما مشاورین او معانی و مفاهیم  این واژه را به او گفته اند، اما هنگامی که سردار عزیز نیروی انتظامی، این واژه را برای بار نخست به کار برد، قطعا جواب نیمه درست را هم نمی دانست.

نیروی انتظامی در واقع واژه تبرج را تفسیر به رای هم کردهمان طور که دیگران ارای فقهی دیگر را به نفع خودشان تفسیر می کنند و با استفاده از آن کاری کردند که مردم بیشتر از اینکه ارزش اسلامی حجاب را رعایت کنند، دنبال راه و مکانی باشند که بتوانند این ارزش ها را کمتر رعایت کنند!

به هر حال رادان رفت و بار مسوولیت به دوش ماند اما اگر فردا در مقابل وجدانش بایستد، قطعا پاسخ خواهد شنید که می توانستی کارها را بهتر از این انجام بدهی و فقط انجام فرمانی را پی گیری نکنی که در نهایت مردم را از اسلام و حکومت اسلامی دورتر کرد.

وظیفه من این است که ارتقا سردار رادان را تبریک بگویم و امیدوار باشم که در منصب جدید دقت کنند وسیله های رسیدن به هدف، هر وسیله ای نباشد و در نهایت حفظ دین داری را اولویت قرار دهند.

پس نوشت: این پست را به استقبال یکی از پست های خانم توحیدلو در وبلاگ بر ساحل سلامت نوشتم. البته با تمام مطالب پست موافق نیستم و مخصوصا عکس را نمونه همان سواستفاده هایی می دانم که از نا اگاهی نیروی انتظامی در برخورد ناشی شده است.