این مثل عامیه که از گلستان سعدی گرفته شده است، بارها به ذهن من می رسد. سنگ را بسته و سگ را باز کرده اند! شان نزولش هم به جایی بر می گردد که ادم را به کاری مجبور کرده باشند و راه های فرار را هم بسته باشند. اینجاست که باید مثل همان شاعر بدبختی که سعدی درباره اش نوشته، نالید و شکایت کرد. اما چرا الان دوباره من یاد این مثل افتاده ام؟ ان هم نیمه شبی که مریض و خسته هستم و به زور چشم هایم را باز نگه داشته ام؟ علت تنها یک چیز است: محاصره غزه به دست اسرائیل! (ادامه…)
نوشتههای با برچسب ‘سیاست’
هنگامی که در آستانه در خم شدی تا بند پوتینهایت را محکم کنی، تنها کلامی که بر زبانم آمد این بود: خداحافظ. تو دوباره ایستادی و من از رشادت قامت تو حظ کردم و در حالی که اشک هایم را پنهان میکردم، فقط گفتم: خداحافظ.
فلسطین را میخواهم!
تمام خاکش را و حتی ذرّه ذرّه گرد و غبارهای نشسته بر گنبد مسجدالاقصی را از دست نمیدهم! (ادامه…)
یک روز که آسمان از همیشه آبیتر باشد و خورشید از هر روز درخشندهتر، تو از میان کرتهای کشتزارهای «شبعا» در جنوب لبنان میگذری، به مرز میرسی و بیاینکه هیچ اسرائیلی برای ورود به وطنت گذرنامه بخواهد، از آن میگذری.
آن روز هیچ کس در سنگر لب مرز نیست تا از روی تفریح، پاهای تو را هدف بگیرد، سنگر، خالی و متروک افتاده است و شرم سالها به مانند گرد و خاک بر روی گونیهایش نشسته است. (ادامه…)
۶۰ سال از اشغال فلسطین می گذرد، ۶۰ سال که این زخم ناجور بر تن ما مانده است و از ناسور شدن نیز گذشته است. اما در برابر این اشغال چه کرده ایم؟ اگر در فلسطین عده ای سنگ هایشان را بر سر غاصبان فرو می ریزند، من تکه سنگ های مجازی ام را با قلمم که این روزها برای من و امثال من سلاح شده است، بر سر غاصبان حق فرو ریخته ام و می ریزم.
گشتم و چند نوشته از قدیم که این ور و آن ور برای فلسطین و اشغال آن نوشته بودم را پیدا کردم، نثرشان قدیمی است و ناپخته اما اینها بخشی از تکه سنگ های مجازی ای هستند که برای آزادی فلسطین پرتاب کرده ام و حالا دوباره پرت می کنمشان!
یادم می آید چند سال قبل، خواهر ۹ ساله ام، به روال همیشه دفتر انشاء اش را آورد و از من خواست تا برایش انشاء بگویم و او بنویسد. موضوع انشاء کم و بیش دیگر برایم تکراری شده بود: دفاع مقدس! جملات آن انشاء کوتاه این طور شروع می شدند: “جنگ! چه کلمه وحشتناکی، مرگ را در اذهان تداعی می کند و خرابی و آوارگی را برای بازماندگان به ارمغان می آورد.”
وقتی دکتر محمود احمدی نژاد، شهردار وقت تهران جمعه در انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری ایران ثبت نام کرد، دیگر کم و بیش برای همه مسلم شده بود که اعتقاد وی به مساله مهدویت عمیق تر از آن است که تنها برای استفاده تبلیغاتی باشد. اما منشا شایعات متعدد درباره وی و اعتقاد وی به مهدویت چیست و البته اثرات این اعتقاد تا به حال چه بوده است؟