در ابتدای سال گفتیم که در بحث مهدویت، دچار افراط و تفریط هستیم، بعضی جاها خیلی جلو رفته ایم و از ولیّ جلو افتاده ایم و بعضی جاها هیچ نکرده ایم و عقب هستیم. باید جایی و نقطه ای را قرار بدهیم که جلو رفته ها برگردند و عقب مانده ها برسند و آن نقطه ولایت فقیه است، حاکمیت دین خداست، اما چه کسی گوش کرد؟

در ابتدای سال این نکته را مطرح کردیم که جشنواره های زیادی به نام مهدویت و برای ترویج و گسترش مهدویت برگزار می شوند و چه بهتر که برگزاری آنها با هم هماهنگ باشد، کاری که انجام شد اما هیچ کسی نیامد نگاه کند که چگونه انجام شد. هیچ کسی نپرسید که بر سر بحث وبلاگ نویسی و فضای مجازی در تجمیع جشنواره های مهدوی چه آمد؟ جشنواره هنرهای تجسمی چه شد و چطور با حذف شام در اختتامیه جشنواره های مهدوی کشور، صرفه جویی زیادی به عمل آمد!

باز هم در ابتدای سال گفتیم که این اصلاح الگوی مصرف با استفاده درست از منابع طبیعی که ثروت های خدادادی هستند و باید در دست ولیّ خدا باشند و به صلاحدید ایشان مصرف شوند، محقق می شود، اما….

سال به اسم خوبی نام گذاری شده بود، نیاز اساسی مملکت را در نظر گرفته بود اما آن طور نشد که باید می شد. کسی گوش نکرد، به برگزاری همایش و کم کردن نمایشی مصرف کاغذ و کم کردن دستوری مصرف بنزین قناعت شد و در نهایت کاری کردند که حرف شهید شود.

آن وقت همین هایی که به حرف نائب امام زمان گوش نکردند، در زیارت عاشورایشان خواندند و ضجه زدند که اگر ما بودیم، حسین شهید نمی شد و مردم امامشان را تنها گذاشتند. همین ها در دعای ندبه اشان خواندند که ای غائب از نظر کی می آیی تا در رکابت و گوش به فرمانت باشیم و همین ها هستند که وقتی بیاید، آن چنان که به حرف نائبش گوش نکردند، خودش را نیز یاری نخواهند کرد.

شاید بهترین توصیه برای اصلاح الگوی مصرف این باشد که ادعای بی خود و الکی نکنیم. قول همکاری ندهیم و راحت و رک و راست به امام زمانمان بگوییم که اگر بیایی، نمی توانی روی ما حساب کنی. شاید کار بنی اسرائیل حتی بهتر از ما باشد که به موسی(ع) گفتند تو و خدایت بروید و بجنگید و ما بعد از شما خواهیم آمد نه این که مثل ما نامه بنویسند و حسین(ع) را دعوت کنند و بعد زیر قولشان بزنند.

بهتر است در این انتهای سال اصلاح الگوی مصرف، حداقل دعاهای خودمان را اصلاح کنیم و دعای الکی و ادعای نامربوط نکنیم.

خلاصه در سال اصلاح الگوی مصرف، هیچ کاری نکردیم، امسال که از نامش هم مشخص است کاری از پیش نخواهیم برد.

پی نوشت:
این مطلب با تغییراتی با عنوان: اگر بیایی، نمی توانی روی ما حساب کنی در نشریه الکترونیک ساعت صفر منتشر شده است

شاهد مثال جالبی برای این نکته وجود دارد.

شنبه هفته قبل آقای افراسیابی، دبیر محترم اجرایی جشنواره آخرین منجی با بنده تماس گرفت و خبر از نشستی برای آسیب شناسی حرکت های مهدوی با محوریت فعالیت های این جشنواره در خبرگزاری قرآنی (ایکنا) داد. حسب مسوولیتی که برای تامین محتوای پرتال این جشنواره به عهده گرفته ام و البته تاکنون به طور کامل در انجام آن نکوشیده ام، قبول کردم.

روز سه شنبه ساعت ۲ در محل خبرگزاری قرآنی (ایکنا) حاضر شدیم و به اتفاق آقای افراسیابی و آقایان همایون فر، امامی، فیروزی (که با تاخیر امدند) به بحث و بررسی پیرامون آسیب شناسی حرکت های مهدوی پرداختیم. البته همان اول بنده و بقیه دوستان اشاره کردیم که عنوان نشست کلی است و اصلا ما در جایگاهی نیستیم که دست به چنین آسیب شناسی ای بزنیم. حتی بعضی از دوستان با آسیب شناسی با دیدگاه سلبی مخالف بودند، چرا که تجربه نشان داده است جواب نمی دهد.

به هر حال جلسه به هر جایی کشیده شد، الا به جشنواره اخرین منجی و آسیب شناسی حرکت های مهدوی!

در نهایت از خبرنگاران محترم ایکنا خواهش کردیم که قبل از انتشار متن این نشست، حتما با ما هماهنگی کنند چرا که حرف هایی زدیم که شاید در تخصصمان نبود یا باید ملاحظاتی در انتشار آنها صورت می گرفت.

امشب در حال مرور خبرگزاری ها، من جمله خبرگزاری خودمان، آینده روشن و ایکنا بودم.

به این چهار لینک برخوردم:

خبرگزاری ایکنا میزبان دست اندرکاران جشنواره آخرین منجی می شود

گروه اجتماعی: نشست «آسیب‌شناسی حرکت‌های مهدوی» سه‌شنبه ۱۰ اردیبهشت‌ماه جاری در دفتر مرکزی خبرگزاری قرآنی ایران برپا می‌شود.

حرکت های مهدوی آسیب شناسی می شود

نشست «آسیب شناسی حرکت های مهدوی»، فردا سه شنبه، با همکاری دبیرخانه دائمی جشنواره بین المللی آخرین منجی و خبرگزاری ایکنا برگزار می شود.

و

آسیب شناسی حرکت های مهدوی در خبرگزاری قرآنی ایران

شست «آسیب شناسی حرکت های مهدوی» با حضور جمعی از دست اندرکاران عرصه مهدویت و خبرنگاران، سه شنبه ۱۰/۲/۱۳۸۷ در خبرگزاری قرآنی ایران (ایکنا) برگزار شد.

گزارش تصویری نشست تبیین فرهنگ مهدویت و جامعه منتظر از منظر قرآن کریم – ۱۳۸۷/۰۲/۱۱

دو لینک اول، پیش خبر و دو لینک دوم، خبر نشست هستند.

حالا قضاوت با شما که اولا این نشست چه نام داشته است؟

دوم اینکه در چه تاریخی برگزار شده است؟

سوم اینکه هدف اصلی این نشست چه بوده است؟

البته بگویم قصد نقد کارهای ایکنا یا جشنواره آخرین منجی یا خودم! نیست. بلکه می خواهم شیوه خبر رسانی و احترام به مخاطب را با یک مقایسه در مورد خبری که خودم در آن نقش داشتم، نشان بدهم

در خبرگزاری آینده روشن، با اینکه ما از نشست اطلاع کافی و تمام داشتیم، وقتی برای تهیه یک متن از آسیب های احتمالی و بحث درباره آنها نگذاشتیم.

در خبرگزاری قرآنی، ایکنا، نبود یک مجری مسلط به بحث مهدویت، ضعف اصلی بود. در واقع باید یکی از خبرنگاران یا دبیر حوزه اندیشه این خبرگزای که اطلاع کافی از بحث ها و حرکت های مهدوی دارد، از قبل طرح و نقشه ای برای این نشست در نظر می گرفت و ما را هدایت می کرد.

در نهایت هم تقصیر به این باز می گردد که نهادهای دیگری باید حرکت های مهدویت را آسیب شناسی کنند، نه اعضای جشنواره اخرین منجی، چرا که جشنواره اخرین منجی خود یک حرکت مثبت است و یک حرکت مثبت به تنهایی نمی تواند حرکت های دیگر را نقد و بررسی کند!