سال گذشته بود که نوشتم معرفت امام غائب را کسب کردن، بسی بهتر و واجب تر از جشن گرفتن است. نوشتم که به گفته خود آن حضرت، ایشان در میان ما هستند و از احوال ما آگاه، ماییم که با اعمالمان حجاب غیبت را به خودمان تحمیل کرده و می کنیم. گفتم و نوشتم، همان طور که دیگران بسیار گفته اند و نوشته اند اما …
باز هم نیمه شعبان نزدیک شده است و همه به ناگاه به یاد آن افتاده اند. انبوه جشنواره ها و همایش ها و جشن های دولتی و نیمه دولتی و شرکتی در راه است و همه به فکر این هستند که چگونه ایوان خانه را تزئین کنند، غافل از اینکه خانه از پای بست ویران است! (ادامه…)

مدل های مختلفی که در جهان حاضر وجود دارد، در بحث مهدویت نیز قابل استفاده هستند. راه کارهای اجرایی برای مسائل مختلف به کار می آیند و چه بهتر که از مدل های امتحان شده استفاده کرد. اگر نرم افزارهای اپن سورس، دل های کاربران را فتح کرده اند، می توان تصور کرد که این مدل گسترش، در زمینه هایی مثل مهدویت نیز کاربرد دارد. اما چطور؟ (ادامه…)

سرمقاله این شماره از ساعت صفر را در کنار مرقد شیخ صدوق (رضی الله عنه) می نویسم. به قول مدیرمسوول نشریه ـ که خودش هم اینجا است و مشغول زیارت قبر شیخ صدوق است ـ گاهی اوقات انسان باید از حصاری که به دور خودش تنیده است، خارج شود و به سراغ کسانی برود که چهره در نقاب خواب کشیده اند اما در عین حال همچنان به علت صفای باطن و مقامی که در پیش گاه حضرت حق و اولیاء الهی دارند، واسطه فیض هستند. (ادامه…)

پاسخ به این سوال که امام زمان در عصر ظهور از چه امکاناتی برخوردار است، باید دقیق و منطقی باشد. یک نوع شیوه پاسخ گویی به این گونه سوال ها، ماورالطبیعی دیدن هر چیزی است که در عصر ظهور اتفاق می افتد. می توان گفت امام زمان از قدرت غیبی برخودار است و این قدرت فرای دانش بشری است، اما گونه دیگری از پاسخ ها، حکایت از توسعه عقل بشر و استفاده بهینه امام و یاران ایشان از دانش موجود و دانشی که امام با خود به ارمغان می اورد، است. در این مطلب، نویسنده به بررسی یکی از امکانات هر حکومتی پرداخته است که نحوه بهره برداری و استفاده از آن، پایه قدرت اقتصادی حکومت را تعیین می کند: ثروت های درونی زمین! بحث این است که در عصر ظهور آیا تمامی منابع زمین تمام شده است و اگر پاسخ این سوال منفی است، سوال بعدی این است که امام زمان چطور از منابع تمام شده و منابع جدید استفاده می کند و آیا استفاده از این منابع در زمان حکومت حجت خدا با زمان حاضر فرقی دارد؟

(ادامه…)

یکی از موضوعاتی که در طول تاریخ و از فردای شهادت امام حسین و یارانش مطرح بوده است، بحث خونخواهی ایشان است. به راستی چه کسی به واقع صلاحیت ادعای خونخواهی حسین (ع) را دارد؟ آیا هر کسی به اسم خونخواهی شهدای کربلا قیام کرد، باید به او پیوست و ادعای او به صرف اینکه خود را به امام حسین (ع) و یارانش منتسب می کند، حق است؟ (ادامه…)

در اینکه خداوند می خواست حسین (ع) را کشته ببیند، شکی نیست. خداوند می خواست خون حسین (ع) را ریخته ببیند چرا که او را دوست می داشت.

اما این خون حسین (ع) که در عاشورای ۶۱ هجری به زمین تفتیده کربلا ریخته شد، اثرات عمیقی داشت و هم چنان اثرات عمیقی به جا می گذارد. این خون مانند دیگر خون های ریخته شده نیست که از حرکت بایستد در خاک فرو برود، بلکه خونی است که هم چنان جریان دارد و هر روز سرخ تر از قبل در زمان ها و مکان های گوناگون حرکت می کند. (ادامه…)

این بار می خواهم کمی جلوتر از زمان امام علی و واقعه غدیر بروم و ماجرایی را نقل کنم که بسیاری شنیده اند، ماجرای حدیث سلسة الذهب. حدیثی که امام رضا علیه السلام در سفر وداع، هنگام گذر از نیشابور بیان کردند. (ادامه…)