اخبار ماجرای هسته ای ایران را قبل از این که رسانه ای شود، کم و بیش می شنیدم. قبل از اینکه هسته ای شدن نطنز لو برود، وقتی در مسیر دهمان، ابیانه، از کنار تاسیسات هسته ای می گذشتیم، یکی به شوخی می گفت: دارن بمب هسته ای را بغل گوش ده ما می سازند. حالا که حداقل یک دهه از این ماجرا گذشته است، بیشتر به این معتقد می شوم که آمریکایی ها دوست دارند ایران سلاح هسته ای داشته باشد. اما دلایلم برای این برداشت چیست؟

سیر ماجرای هسته ای ایران به سمتی رفته است که در نهایت به مردم ایران و افکار عمومی دنیا ثابت کند هیچ گونه همکاری هسته ای میان ایران و غرب، ممکن نیست. فرقی نمی کند این همکاری در چه حوزه ای باشد، آژانس دسترسی ایران به بعضی اطلاعات آزاد هسته ای را بسته است؛ سوخت بی خطر برای راکتور تحقیقاتی دانشگاه تهران داده نمی شود، روسیه با هماهنگی غرب، در راه اندازی نیروگاه بوشهر تعلل می کند.

همچنین غرب نشان داده است که در هر مرحله ای، از عملیات پنهان برای ضربه زدن به هسته ای شدن ایران استفاده می کند؛ دانشمندان هسته ای را می رباید، ماشین آلات دستکاری شده را به ایران می فروشد تا در هنگام شروع به کار یا بعد از آن منفجر شوند، ماشین آلات آلوده را به ایران می فروشد تا بعدا به عنوان سندی برای سلاح هسته ای از آن استفاده کند.

آمریکا در واقع دلش یک دشمن قوی می خواهد. دشمنی که بتوان همه را از آن ترساند و در این میان سلاح هسته ای که کابوس نابودی دنیا در اثر استفاده از آن وجود دارد و خود آمریکایی ها به خاطر استفاده از آن، بیش از هر کس دیگری با این کابوس دست و پنجه نرم می کنند؛ بهانه بسیار خوبی است.

به نظرم، آمریکا یک ایران قوی در منطقه، مجهز به سلاح هسته ای با برد محدود که نتواند تمام خاک آمریکا را تهدید کند و مهار شده توسط تحریم ها و همسایه ها و حضور نظامی آمریکا را در طرح و نقشه خود پذیرفته و جای داده است. تنها مشکل این طرح کاسه داغتر از آش شدن اسرائیل است که این وسط برای رهایی از مشکل وجودی و ماهیتی خود، ممکن است دست به ماجراجویی بزند.

این وسط اگر ایران سلاح هسته ای داشته باشد یا خبر داشتن پنهانی آن پخش شود، اتفاق خاصی نمی افتد. فروش محصولات نظامی به شدت بالا می رود، حضور نظامی آمریکایی ها تقویت می شود و اسرائیل باز هم کمک های بیشتری می گیرد. در واقع روند کنونی تغییری نمی کند چون سلاح هسته ای ایران تا سال های متمادی، سلاح هسته ای بزرگ و بی قواره و غیر قابل کاربردی است. زمان می برد تا ایران هم به کلاک های هسته ای تاکتیکی دست پیدا کند، مگر اینکه مثل چین نقشه این ها را از آمریکا بدزدد.

دیر زمانی نخواهد رسید که احمدی نژاد در جمع مردم فلان شهر بگوید: از آنها خواستیم سوخت ۹۰ درصد را برای ساخت بمب هسته ای به ما بدهند و گفتیم اگر ندهند، خودمان غنی می کنیم و همان جا در لحظه دستور غنی کردن ۹۰ درصدی را صادر کند!