۱۳ آبان ۱۳۵۸؛ یک اتفاق افتاده است، اما روایت هایی مختلفی از آن وجود دارد که حتی در بیان کردن آنچه اتفاق افتاده است، نیز تاثیر می گذارد. اقدام انقلابی؟ تجاوز به خاک یک کشور؟ اقدام خلاف قوانین بین المللی؟ از هر دیدگاهی نگاه کنیم، حالا که ۳۰ سال از آن تاریخ گذشته است، به هر حال اتفاقی نادر افتاده است که هنوز هم سایه آن بر بسیاری از مسائل جاری سنگینی می کند.

اما من کاری به اینکه این اتفاق را چه باید نامید ندارم. دیدگاهم را در این مورد برای خودم نگه می دارم و اجازه نمی دهم کسی حرفی در دهان من بگذارد که فلان دیدگاه را قبول داری یا نداری. سوال من چیز دیگری است: اگر من در آن روزگار در کنار دانشجویان بودم، چه می کردم؟

برای من سوال مفیدی است چون این فرصت را به من می دهد که فکر کنم و اگر در آینده اتفاق مشابهی افتاد، از تجربه دیگران و حاصل فکر خودم در یک فضای منطقی و دور از هیجان، استفاده کنم و در میانه آن اتفاق ممکن الوقوع تصمیم بهتری بگیرم.

اما اگر همه بخواهند به فکر تصمیم های منطقی باشند، آیا ۱۳ آبان دیگری اتفاق می افتد؟ این سوال هم ذهن من را درگیر می کند.

به راستی در میانه چنین اتفاقات تاریخ سازی، چه تصمیمی باید گرفت؟