جدا شدن و قطع کردن رابطه ها در زندگی حقیقی معنای کم و بیش مشخصی دارد. رابطه های فیزیکی قطع می شوند و دو طرف دیگر با هم تماسی مگر به ضرورت ندارند. این ضرورت هم کم کم رنگ می بازد و همه چیز تمام می شود. اما جدایی در فضای مجازی به این راحتی نیست. اصلا جدایی در فضای مجازی تعریف دیگری دارد و شاید هیچ وقت کاملا محقق نشود.

در واقع این محیط، نوع خاصی از رابطه را همیشه زنده نگه می دارد. حتی اگر این نوع خاص در حد دیدن چراغ روشن یک مسنجر یا نشانی ایمیل فرد در یک ایمیل گروهی یا خواندن مطلبی از وبلاگ او باشد. می خواهم این مساله را بیشتر بشکافم و برای شکافتن بیشتر آن به کمک دیگران نیاز دارم ولی در وهله اول خودم سعی می کنم این کار را انجام بدهم.
رابطه های شکل گرفته در فضای مجازی، به اجبار تابع ابزارهایی هستند که بر آن اساس شکل گرفته اند. اگر ارتباطی با ایمیل زدن شروع شده است، همان طور پیش می رود که سیر ایمیل ها پیش می روند و اگر ارتباطی از مسنجر شروع شده است به ترتیب دیگر. حتی ارتباطی که از کامنت دانی که یک وبلاگ شروع شده است، سیر مخصوص به خود را دارد.
به هر دلیلی، یک رابطه شروع می شود. ادامه پیدا می کند و به دلیل دیگری، به نقطه پایان می رسد. اما به دلیل ادامه استفاده ما از ابزاری که رابطه بر بستر آن شکل گرفته است، بسیار کم پیش می آید که نقطه برخورد با آن شخص صفر شود. در واقع این ابزار، همان قدر که در آشنایی افراد با یکدیگر تسهیل می کنند، جدایی را سخت تر کرده و همیشه نکهتی از یار از دست رفته را به مشام می رسانند!
در واقع در فضای مجازی، اصولا جدایی کامل اتفاق نمی افتد اما این به این معنی نیست که همیشه راه بازگشت باز است.
نکته دیگری که درباره قطع رابطه ها در فضای مجازی باید به آن اشاره کرد، نحوه برخورد دیگران یعنی بقیه کسانی است که از این رابطه مطلع بوده اند و حالا از قطع آن آگاهند. آیا این افراد می توانند بعد از قطع یک رابطه، با یکی از دو طرف، رابطه دیگری را داشته باشند؟
یک پاسخ به این سوال می تواند این باشد که اصولا رابطه های برآمده از فضای مجازی آنچنان عمیق نمی شوند که از یاد بردن طرف دیگر بعد از قطع رابطه خیلی سخت و مشکل باشد و ایجاد رابطه جدید، مشکل تر. در واقع سهل می گیرد، جهان بر مردم سهل گیر. آدم ها می آیند و می روند و این وسط گاهی اوقات رابطه ای جدی می شود و بعد دوباره از حالت جدی بودن در می آید و به حالت اولیه خود بر می گردد.
اما پاسخ های دیگری نیز با توجه به خرده فرهنگ هایی که برای ما درونی شده است، وجود دارد. یافتن این پاسخ های دیگر دغدغه من خواهد بود، شما را نمی دانم.