۱۶ آذر ۱۳۸۷


اَلْحَمْدُ لله الَّذى لَیْسَ لِقَضآئِهِ دافِعٌ وَلا لِعَطائِهِ مانِعٌ وَلا کَصُنْعِهِ

ستایش خاص خدایی است که نیست برای قضا و حکمش جلوگیری و نه برای عطا و بخشش مانعی و نه مانند ساخته اش

دعای عرفه، دعایی است که امام حسین (ع) در روز عرفه، در صحرای عرفات خوانده است. در شان خواندن نخست این دعا آمده است: بشر و بشیر پسران غالب اسدی روایت کرده‎اند که عصر روز عرفه در عرفات در خدمت امام حسین علیه السلام بودیم که آن حضرت با گروهی از خاندان و فرزندان و شیعیان خود از خیمه بیرون آمدند و با کمال تضرع و خشوع به دامنه کوه رحمت روی آوردند و در سمت چپ کوه ایستادند و به جانب کعبه روی گردانیدند و دست‎ها را مقابل صورت مبارک برداشتند و این دعا را خواندند.

راویان گویند: در پایان دعا و ذکر یا رب، یا رب آن حضرت چنان حاضران را تحت تاثیر قرار داده بود که از دعا کردن برای خودشان به آمین گفتن به دعای امام حسین علیه السلام بسنده کردند و صدای گریه مردم صحرای عرفات را پر کرده بود تا این که آفتاب غروب کرد و به سوی مشعر الحرام رفتند.

روز عرفه، دو روز دیگر است و بسیاری به خواندن این دعا اقدام می کنند، امیدوارم توفیق خواندن دعای عرفه نصیب بنده نیز بشود!



نظرات

دیدگاه از مستانه
در آذر ۱۶, ۱۳۸۷ ۳:۴۷ ب.ظ

ممنون از یادآوریه این روز قشنگ…

[پاسخ]


دیدگاه خود را بنویسید