اینکه موقع خواندن کتابی گریه کنم، زیاد پیش می آید. نویسنده های زیادی این هنر را داشته اند که با تصویر کردن غم ها یا شادی های انسانی یا حتی حیوانی، من را بگریانند. شاید اصلا اشک هایم آماده ریخته شدن هستند. اما بعضی کتاب ها، عنصر گریه آورشان را توی مغز من می کارند و باعث می شوند که در زمان و مکانی دیگر هم با یادآوری تصاویری که خلق کرده اند، اشک هایم در بیانند. دیشب یکی از این کتاب ها را در میانه هیاهوی مهمانی و بازی فوتبال ایران و عربستان خواندم، کتابی که به حادثه ناگوار قتل عام روشنفکران چینی در میدان تیان آن من (صلح آسمانی) پکن اشاره داشت: رویای ناممکن لی جون

رویای ناممکن لی جون، کتابی است که محمد قاسم زاده نوشته است و خوشبختانه ترجمه هیچ کتاب واقعی ای نیست. یعنی در واقعیت لی جونی وجود نداشته و کشته نشده و نامزدش در زندان نبوده است. اما این باعث نمی شود تا به یاد نیاورم که در ۴ ژوئن ۱۹۸۹ در میدان تیان آن من تانک ها در مقابل مردم ایستادند و سپس از روی آنها گذشتند.

بدون شک در جایی که تانک ها در مقابل چشم دوربین از روی مردم گذشتند، وقایعی مانند آنچه محمد قاسم زاده نوشته است، اتفاق افتاده است. وقایعی که نشان از یک جنون عمومی دارد. گاهی وقت ها این جنون عمومی گریبانگیر بخشی از مردم می شود و عجیب این است که در گیر و دار این جنون، اولین کسانی که حذف می شوند، کسانی هستند که می توانند فکر کنند و بنویسند.

چینی های عزیز البته الان به شیوه های بهتری مخالفان خود را حذف می کنند و از روش های خشن و بدون ظرافت کمونیستی دوری جسته اند. دیگر چینی ها کسی را این چنین در ملاء عام نمی کشند، به دانشگاه ها حمله نمی کنند و افراد را تبعید نمی کنند. آنها حالا کاری را انجام می دهند که مشاوران غربی اشان را یادشان داده اند!

حالا دیگر برای پوشاندن صداهای مخالف چین و آمریکا و انگلستان و کشورهای دیگر برای گرفتن سهمیه المپیک یا جام جهانی با هم رقابت می کنند. دیگر کسی به حرف آنهایی که فکر می کنند گوش نمی دهد چرا که افتتاحیه پر زرق و برق المپیک (خواه آتش بازی هایش زنده باشد و خواه از قبل ضبط شده) همه را، تاکید می کنم همه را در جنون عمومی اش درگیر می کند.

چینی ها یاد گرفته اند که برای پوشاندن ننگ، باید از رنگ استفاده کرد. این چیزی است که غربی ها خیلی وقت است می دانند. ننگ حمله به عراق را با رنگی بپوشان، آن چنان غلیظ که از زیر آن فریاد مردم غیر نظامی شنیده نشود. ننگ قتل عام در غزه را هم می توانی با همان رنگ یا با رنگ دیگری بپوشانی.

این ها را هم ببینید:

معرفی رویای ناممکن لی جون از سایت انتشارات کاروان، ناشر کتب

درباره این کتاب در وبلاگ دنیای من

معرفی کتاب در وبلاگ بررسی کتاب