وقتی دکتر محمود احمدی نژاد، شهردار وقت تهران جمعه در انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری ایران ثبت نام کرد، دیگر کم و بیش برای همه مسلم شده بود که اعتقاد وی به مساله مهدویت عمیق تر از آن است که تنها برای استفاده تبلیغاتی باشد. اما منشا شایعات متعدد درباره وی و اعتقاد وی به مهدویت چیست و البته اثرات این اعتقاد تا به حال چه بوده است؟
درباره احمدی نژاد باید گفت تا پیش از انتخاب نخستین شورای شهر اصولگرا، در عرصه سیاسی ایران نام چندان آشنایی نبود. تنها عضویت او در دوران اولیه دفتر تحکیم وحدت و سپس برخی مسوولیت های اجرایی وی باعث شده بود تا گمنام نباشد.
احمدی نژاد در شهرداری تهران، منشاء خدمات مثبتی شد. خدماتی که هیچ یک از شهرداران بعد از کرباسچی به علل گوناگون موفق به انجام ان نشده بودند. طرح های ابتکاری که بعضا به رشته تحصیلی او مرتبط بود، باعث روانی ترافیک شد و حل مشکل برخی اتوبان های تهران که از املاک نظامی می گذشت و تا ان موقع لاینحل مانده بود، نیز مزید علت محبوبیت وی شد.
از همان ابتدای حضور احمدی نژاد در شهرداری تهران، حملات شدید مخالفان به وی آغاز گردید. انتصاب بعضی از مسوولین شهرداری به ویژه سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، باعث شکل گرفتن حملات پراکنده و متمرکز شدن آن بر روی اشخاص خاصی گردید. مهندس اسفندیار رحیم مشائی، رییس کنونی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، اگر از احمدی نژاد به مساله مهدویت معتقدتر نباشد، کم اعتقادتر نیست.
همین ایام بود که نخستین بار شایع گردید که احمدی نژاد در تهران اتوبانی می سازد که امام زمان در هنگام ظهور از آن استفاده می کند. شایعه ای بسیار دروغ که مخالفان سیاسی احمدی نژاد برای تحت تاثیر قرار دادن روحانیون و ان دسته از موافقان احمدی نژاد که اعتقادات مذهبی داشتند، از ان سود جستند. نخستین بار این شایعه را من در هاتف نیوز دیدم، سایتی با مصرف تبلیغات انتخاباتی که بعد از انتخابات شعله اش به سرعت پایین کشیده شد.
آنچه که آقایان از آن به عنوان اتوبان ظهور یاد کرده و می کنند و هیچ مدرکی هم برای ان ارائه نمی کنند، در واقع یک نقشه از راه حرکت احتمالی امام زمان از مکه به سمت مدینه و کوفه و واقع فرو رفتن دشمنان ایشان در زمین است، نقشه ای که از روی ایات و روایت کشیده شده است و سندیت خاصی هم ندارد و بحث درباره ان، یک بحث کاملا فقهی است. اما چرا یک عده ای می خواستند و می خواهند این نقشه را که هیچ گاه نه شهردار تهران آن را مبنای عمل خود قرار داد و نه به ان اعتنای خاصی کرد؛ مطرح کنند، مساله ای مبهم است که من نمی دانم!
اما حمله مخالفان به محمود احمدی نژاد به همین جا بسنده نشد و مساله مهدویت همواره برای حمله به وی مورد استفاده قرار گرفت. این حملات تا حدی بود که گاهی وی را انجمن حجتیه ای نامیدند و گاهی وی را متهم به استفاده ابزاری از مهدویت کردند به این امید که روحانیون و مراجع محترم تقلید در برابر وی موضع بگیرند. اما احمدی نژاد هوشیارانه با دیدار با مراجع تقلید و بیان صریح و شفاف اعتقادات خود توانست جلوی اثرگذاری این گونه حملات را تا حد زیادی بگیرد. در عین حال هر کس دیگری که جای وی بود، کمتر بر این اعتقاد خود اصرار می کرد تا بیش از این مورد حمله قرار نگیرد ولی احمدی نژاد با اعتقاد راسخ به امام زمان، در روز جمعه که متعلق به حضرت حجت (عج) است در انتخاباتی ثبت نام کرد که بسیاری وی را در ان شکست خورده می دانستند.
در این جا بررسی این نکته لازم است که اصولا این چنین از امام زمان (عج) نام بردن و اسم وی را مطرح کردن، از دیدگاه شیعه مجاز است یا خیر؟
در اعتقادات شیعه امامیه، اعتقاد به امام زمان (عج)، وجود وی، نقش وی در عالم و حضور وی در بین مردم، امری حیاتی به شمار می رود. در واقع مراجع شیعه به عنوان نائبان عام امام زمان، مرجع حل مشکلات دینی مردم هستند و ولایت مطلقه فقیه نیز در واقع برگرفته از ولایت مطلقه اقا امام زمان است. لذا نام بردن و ذکر نام کسی که در واقع سرور همه شیعیان است نه تنها مذموم نیست، بلکه در احادیث دورانی به نام ظهور صغری وجود دارد که در آن حضرت ظهور نمی کند، بلکه نام وی همه گیر می شود و همه به دنبال معارف ایشان می گردند. البته این سخن به این معنا نیست که اکنون در دوران ظهور صغری هستیم چرا که تشخیص این امر نه با من است نه با هیچ کس دیگر و این دوران خودش ازراه می رسد و از انجا که بعد از ان ظهور اصلی صورت می گیرد، بعد از پایان یافتن دوران ظهور صغری، تازه معلوم می شود که این دوران وجود داشته است.
اگرنام بردن از امام زمان و کارها را به نام وی آغاز کردن بد است، پس میرزایی شیرازی که به شهادت دوست و دشمن، ایران را از مستعمره انگلستان شدن نجات داد، کار بسیاری بدی کرده است که از امام زمان مایه گذاشته است!
قصدم مقایسه صحبت های آقای احمدی نژاد و مرحوم میرزای شیرازی نیست، بلکه باید گفت تفکر شیعه در طول صدها سال بر مبنای انتظار ظهور مولا و در عین حال حضور وی مانند آفتاب پشت ابر شکل گرفته است، امری که احمدی نژاد نه یک کلمه بیشتر درباره آن گفته است، نه یک کلمه کمتر!
———–
طولانی شد! ادامه اش می دهیم در پست بعدی!

دیدگاه از محمد
در تیر ۱۵, ۱۳۸۷ ۹:۴۱ ق.ظ
سلام
اخوی قبول کن که دکتر هم زیاده روی کرده حد اقل حرفهایی را زده که هرجایی نباید گفت.
[پاسخ]