روزی مثل همه روزهای دیگر است، تنها تفاوت آن با بقیه روزها این است که من ۲۷ سال پیش در چنین روزی متولد شده ام.روزی بوده است مثل همه روزها، خورشید می درخشیده و بعد شب شده و در نهایت ساعت ۲ صبح روز بعد، من با جیغ و داد ورودم را به این دنیا اعلام کرده ام. همه خوشحال بوده اند حکما، و من ناراحت از ورود به دنیای نامانوس فعلی، چه می دانم که از کجا می امده ام، حتما جای خوبی بوده است. جایی که…
تولد من با هیچ رویداد شگفتی همراه نبوده است. حداقل ان قدر که من اطلاع دارم. تنها بعدها روز جهانی موزه در روز تولدم استوار کرده اند.
اخلاق اردیبهشتی ها، به گفته بعضی ها خاص است، به گفته بعضی ها خاص نیست!
خلاصه این پست تنها برای ادای احترام به سالروز تولدم نوشته شده است، تولدی که حالا در میان غبار زمان گم شده است و تنها یک روز از ذهنم را به خودش اختصاص می دهد.
پس نوشت:
گوگل به نظرم نتایج جستجو درباره اسرائیل را دستکاری می کند.
اسرائیل هم برای نابودی حزب الله و بعد حمله به ایران لابد! نقشه می کشد.
این وسط ما چه کاره ایم؟

دیدگاه از حامد
در اردیبهشت ۲۸, ۱۳۸۷ ۵:۴۲ ب.ظ
حامد ورود به بیست و هفتمین سال به وجود آمدنت را تبریک می گوید این نکته احساسی این کامنت بود. در سال سال زنگی ات شاد باش که دنیا آنگونه هم که می اندیشی نامانوس نیست. شاد باشی و موفق
[پاسخ]